இன்றைய வேத பகுதி: 1 யோவான் 4:7–21

அன்பு யாருடைய செயல்களைப் பொறுத்தது?

குறிப்பிட்ட ஒருவர் தன் தாய், தந்தை, சகோதரர்கள், நண்பர்கள் யாவராலும் அன்பற்றவர் என்றும், கொடுங்குணம் படைத்தவர் என்றும் பெயர் வாங்கியுள்ளார். ஆனால், அவருடைய மனைவி மட்டும், “என் கணவனைப் போல அன்புள்ளவர் யாருமில்லை” என்று கூறுவாளாம்.

அது உண்மைதான்.

அவன் தன்னுடைய மனைவியை மட்டும் உண்மையிலேயே மிக அதிகமாக நேசிக்க இயன்றவனாயிருந்தான். ஏனென்றால், அவள் அவனுடைய மனநிலையைப் புரிந்துகொண்டு, எல்லாவிதத்திலும் அவனுடைய மனம் கோணாத விதமாக நடந்து கொள்வாள்.

இதுபோன்ற நிலை நம்முடைய வாழ்க்கையிலும் இருக்கக்கூடும்.

நம்மிடம் நன்றாகப் பேசுபவர்களிடம் நாம் அன்பாக இருப்பது எளிது.

நம்மை மதிப்பவர்களை நேசிப்பது எளிது.

நம்முடைய விருப்பத்திற்கு ஏற்றவாறு நடப்பவர்களிடம் அன்பு காட்டுவதும் எளிது.

ஆனால், நம்மைத் தவறாகப் புரிந்துகொள்பவர்கள், நம்முடைய மனதைப் புண்படுத்துபவர்கள் அல்லது நமக்கு விருப்பமில்லாத விதமாக நடப்பவர்களிடமும் அதே அன்பை வெளிப்படுத்த முடியுமா?

அங்கேதான் நம்முடைய அன்பின் உண்மையான தன்மை வெளிப்படுகிறது.

என் அன்பை மற்றவர்கள் தீர்மானிக்கிறார்களா?

பெரும்பாலும், நம்முடைய அன்பின் செயல்பாடு என்பது இன்னொருவர் நம்முடைய விஷயத்தில் எப்படிப்பட்டவராக இருக்கின்றார் என்பதைப் பொறுத்தே அமைகின்றது.

அதாவது, நாம் அன்பானவர்களாக இருப்பதை நம்முடைய இருதயத்தின் தன்மை மட்டும் நிர்ணயிப்பதில்லை; பல நேரங்களில் மற்றவர்களின் இருதயத்தின் தன்மையே நிர்ணயிக்கிறது.

ஒருவன் தன்னுடைய மனைவியைப் பார்த்து,

“நான் நல்லவனாயிருப்பதோ, கெட்டவனாயிருப்பதோ உன் கையில்தான் இருக்கிறது”

என்றானாம்.

அதன் பொருள் என்ன?

அவன் தன்னுடைய மனதின் கட்டுப்பாட்டில் இல்லை.

மற்றொருவரின் செயல்பாடுகளே அவனுடைய மனநிலையையும் செயல்களையும் தீர்மானிக்கின்றன.

அவள் நன்றாக நடந்தால், அவன் நல்லவனாய் நடப்பான்.

அவள் மோசமாக நடந்தால், அவனும் மோசமாகவே நடப்பான்.

இவ்வாறு வாழ்வது மிகவும் அபாயமானது.

ஏனென்றால், அப்போது நம்முடைய அன்பு நம்முடைய கட்டுப்பாட்டில் இருப்பதில்லை.

மற்றவர்களின்:

- மனநிலை,
- வார்த்தைகள்,
- செயல்கள்,
- அணுகுமுறைகள்,
- குணங்கள்,
- நம்மிடம் காட்டும் நடத்தை

ஆகியவையே நாம் எப்படிப்பட்டவர்களாக இருக்க வேண்டும் என்பதைத் தீர்மானிக்கத் தொடங்கிவிடுகின்றன.

ஆனால், ஒரு கிறிஸ்தவனின் வாழ்க்கை இவ்வாறு இருக்கக்கூடாது.

 

உண்மையான அன்பின் அடிப்படை:

உண்மையான அன்பு என்பது இன்னொருவரின் மனநிலை எப்படி இருக்கிறது என்ற அடிப்படையில் செயல்படுவதில்லை.

நாம் எப்படிப்பட்ட மனநிலையோடு இருக்கிறோம் என்பதின் அடிப்படையிலேயே உண்மையான அன்பு செயல்படுகிறது.

தேவனுடைய அன்பு இதற்குச் சிறந்த எடுத்துக்காட்டு.

நாம் நல்லவர்களாக இருந்ததால் தேவன் நம்மை நேசிக்கவில்லை.

நாம் அவருக்குப் பிரியமானவர்களாக இருந்ததால் மட்டும் அவர் நம்மை நேசிக்கவில்லை.

நாம் பாவிகளாயிருந்தபோதும் அவர் நம்மை நேசித்தார்.

«“நாம் பாவிகளாயிருக்கையில் கிறிஸ்து நமக்காக மரித்ததினாலே, தேவன் நம்மேல் வைத்த தமது அன்பை விளங்கப்பண்ணுகிறார்.”
— ரோமர் 5:8»

தேவ அன்பு நம்முடைய நன்மையை அடிப்படையாகக் கொண்டு வெளிப்படவில்லை.

தேவன் நல்லவர் என்பதினாலேயே அது வெளிப்பட்டது.

அதுபோலவே, உண்மையான அன்பு மற்றவர்கள் நம்மிடம் எப்படிப்பட்டவர்களாக இருக்கிறார்கள் என்பதின் அடிப்படையில் மாறிக்கொண்டே இருக்கக்கூடாது.

நம்முடைய இருதயத்தில் தேவ அன்பு இருக்கிறதா என்பதே முக்கியம்.

“அவன் நல்லவன் என்றால் நான் நல்லவன்” என்ற வாழ்க்கை:

நம்மை நன்றாக நடத்துபவர்களிடம் மட்டும் நாம் அன்பாக இருந்தால், அது நிபந்தனைக்குட்பட்ட அன்பாக மாறிவிடும்.

அதாவது:

“நீ என்னை நேசித்தால் நான் உன்னை நேசிப்பேன்.”

“நீ என்னிடம் நன்றாகப் பேசினால் நான் உன்னிடம் நன்றாகப் பேசுவேன்.”

“நீ என்னை மதித்தால் நான் உன்னை மதிப்பேன்.”

“நீ எனக்கு நல்லது செய்தால் நான் உனக்கு நல்லது செய்வேன்.”

இவ்வாறு நம்முடைய அன்பு மற்றவர்களின் செயல்களைப் பொறுத்து மாறிக்கொண்டே இருந்தால், நம்முடைய வாழ்க்கையின் கட்டுப்பாடு நம்முடைய கையில் இல்லை.

நம்முடைய மனநிலையை மற்றவர்களின் கையில் கொடுத்துவிட்டோம் என்று பொருள்.

யாராவது ஒருவர் இன்று நம்மை மகிழ்ச்சிப்படுத்தினால் நாம் அன்பாக இருப்போம்.

நாளை ஒருவர் நம்மை புண்படுத்தினால் நம்முடைய அன்பு குறைந்து விடும்.

இது அன்பின் நிலைத்தன்மை அல்ல.

உண்மையான அன்பு சூழ்நிலைகளால் மட்டும் உருவாகுவதில்லை; அது நல்ல இருதயத்திலிருந்து வெளிப்படுகிறது.

நல்லது செய்வது என் பண்பு:

நல்லது எதையும் செய்யாத உன்னுடைய தம்பிக்கு, நீ ஏன் நல்லதைச் செய்கிறாய் என்று ஒருவரிடம் கேட்கப்பட்டதாம்.

அதற்கு அவர்,

“எனக்கு நல்லது செய்யும் பண்பு இருப்பதால்”

என்று பதிலளித்தாராம்.

இதில் ஒரு முக்கியமான ஆவிக்குரிய உண்மை இருக்கிறது.

நாம் நல்லது செய்வதற்கான காரணம், மற்றவர்கள் நல்லவர்கள் என்பதல்ல.

நாம் அன்பு காட்டுவதற்கான காரணம், மற்றவர்கள் அன்புக்குரியவர்களாக இருப்பதல்ல.

நம்முடைய இருதயத்தில் தேவன் உருவாக்கிய நல்ல பண்புகள் இருப்பதுதான் உண்மையான காரணமாக இருக்க வேண்டும்.

ஒருவர் நமக்கு நன்மை செய்தால் நாம் அவருக்கு நன்மை செய்வது எளிது.

ஆனால், நம்மை மதிக்காதவர்களிடமும் கிறிஸ்துவின் தன்மையோடு நடப்பது எளிதல்ல.

அதற்குத் தேவ கிருபை தேவை.

தேவனுடைய அன்பு நம்முடைய இருதயத்தில் செயல்படும்போது, மற்றவர்களின் செயல்கள் நம்முடைய அன்பை முழுமையாகக் கட்டுப்படுத்த முடியாது.

தேவன் அன்பாக இருப்பதினால்:

1 யோவான் 4:10 நமக்கு தேவ அன்பின் ஆழத்தை நினைவுபடுத்துகிறது.

«“நாம் தேவனிடத்தில் அன்புகூர்ந்ததினால் அல்ல; அவர் நம்மிடத்தில் அன்புகூர்ந்து...”»

தேவன் நம்மை நேசித்தது நாம் அவருக்கு அன்புக்குரியவர்களாக இருந்ததினால் அல்ல.

அவர் அன்பாகவே இருப்பதினால்.

இதுவே நம்முடைய அன்பிற்கும் முன்மாதிரியாக இருக்க வேண்டும்.

நாம் மற்றவர்களை நேசிப்பதற்கான காரணம்:

அவர்கள் எப்போதும் சரியாக நடப்பதால் அல்ல.

அவர்கள் எப்போதும் நம்மை மகிழ்ச்சிப்படுத்துவதால் அல்ல.

அவர்கள் நம்முடைய விருப்பப்படி நடப்பதால் அல்ல.

ஆனால், தேவன் நம்மை நேசித்திருக்கிறார்.

அவருடைய அன்பு நம்முடைய இருதயத்தில் செயல்பட வேண்டும்.

அதனால்தான் நாம் அன்புகூர வேண்டும்.

மற்றவர்களின் செயல்கள் அன்பை மாற்றக்கூடாது:

மற்றவர்களின் மனநிலை, குணங்கள், செயல்கள், மனோபாவங்கள் ஆகியவற்றைக் கவனிக்க நேர்ந்தால், அன்பை வெளிப்படுத்த நமக்கு உற்சாகமின்றிப் போகக்கூடும்.

சிலர் நம்முடைய அன்பைப் புரிந்துகொள்ளாமல் இருக்கலாம்.

சிலர் நம்முடைய நன்மையை மதிக்காமல் இருக்கலாம்.

சிலர் நம்முடைய அன்பிற்கு அன்பாகப் பதிலளிக்காமல் இருக்கலாம்.

சிலர் நம்மைத் தொடர்ந்து புண்படுத்தக்கூடும்.

ஆனால், மற்றவர்களின் தவறான செயல்கள் நம்முடைய இருதயத்திலுள்ள நல்ல பண்புகளை அழித்துவிட அனுமதிக்கக்கூடாது.

ஒருவர் தவறாக நடந்துகொள்வதால் நாம் அன்பற்றவர்களாக மாறிவிடக் கூடாது.

ஒருவர் கடினமாகப் பேசுவதால் நாம் கடினமானவர்களாக மாறிவிடக் கூடாது.

ஒருவர் நம்மை மன்னிக்காததால் நாம் மன்னிக்க முடியாதவர்களாக மாறிவிடக் கூடாது.

மற்றவர்களின் இருள் நம்முடைய வெளிச்சத்தை அணைத்துவிடக்கூடாது.

தேவன் நம்முடைய இருதயத்தில் வைத்திருக்கும் அன்பை மற்றவர்களின் செயல்கள் தீர்மானிக்க அனுமதிக்காமல் இருக்க வேண்டும்.

தேவ அன்பை வெளிப்படுத்துவோம்:

உண்மையான கிறிஸ்தவ அன்பு என்பது உணர்ச்சியின் அடிப்படையில் மட்டும் செயல்படுவது அல்ல.

அது தேவனுடைய சுபாவத்தை வெளிப்படுத்தும் வாழ்க்கை.

நாம் தேவனுடைய அன்பைப் பெற்றவர்கள்.

அந்த அன்பு நம்முடைய வாழ்க்கையின் மூலம் மற்றவர்களுக்கும் செல்ல வேண்டும்.

எனவே:

மற்றவர்கள் அன்பாக இருந்தால் மட்டும் அன்புகூராமல் இருப்போம்.

மற்றவர்கள் நம்மை மதித்தால் மட்டும் மதிக்காமல் இருப்போம்.

மற்றவர்கள் நல்லது செய்தால் மட்டும் நல்லது செய்யாமல் இருப்போம்.

மற்றவர்களின் செயல்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு நம்முடைய அன்பை மாற்றிக்கொள்ளாமல் இருப்போம்.

தேவன் நம்மிடம் காட்டிய அன்பைப் போல, நம்முடைய இருதயத்திலிருந்து அன்பை வெளிப்படுத்தக் கற்றுக்கொள்வோம்.

இன்று சிந்திப்போம்:

என்னுடைய அன்பை நான் தீர்மானிக்கிறேனா?

அல்லது மற்றவர்களின் செயல்கள் என் அன்பை தீர்மானிக்கின்றனவா?

யாராவது என்னிடம் நன்றாக நடக்கும்போது மட்டும் நான் அன்பாக இருக்கிறேனா?

என்னைப் புண்படுத்துபவர்களிடம் என் மனநிலை உடனடியாக மாறிவிடுகிறதா?

மற்றவர்களின் தவறான செயல்கள் என்னுடைய நல்ல குணங்களை மாற்றிவிட அனுமதிக்கிறேனா?

நான் அன்புகூர்வதற்கான காரணம் மற்றவர்கள் நல்லவர்கள் என்பதா?

அல்லது தேவன் என் இருதயத்தில் தமது அன்பை ஊற்றியிருக்கிறாரா?

மற்றவர்களின் செயல்கள் நம்முடைய அன்பை தீர்மானிக்கக்கூடாது. தேவனுடைய அன்பு நம்முடைய இருதயத்தில் செயல்படுவதுதான் நாம் அன்புகூர்வதற்கான உண்மையான காரணமாக இருக்க வேண்டும்.

🙏 ஜெபம்:

அன்பின் பரலோகப் பிதாவே,

நீர் எங்களிடம் காட்டிய நிபந்தனையற்ற அன்பிற்காக உமக்கு நன்றி செலுத்துகிறோம்.

நாங்கள் உமக்கு அன்புக்குரியவர்களாக இருந்ததினால் அல்லாமல், நீர் அன்பாகவே இருப்பதினால் எங்களை நேசித்தீர் என்பதை நினைத்து உம்மைத் துதிக்கிறோம்.

கர்த்தாவே, மற்றவர்களின் செயல்கள், வார்த்தைகள் மற்றும் மனநிலைகளைப் பார்த்து எங்களுடைய அன்பை மாற்றிக்கொள்ளாதபடி எங்களை காத்தருளும்.

எங்களை நன்றாக நடத்துபவர்களிடம் மட்டும் அன்பாக இருப்பவர்களாக இல்லாமல், உம்முடைய அன்பை எங்கள் இருதயத்தில் வெளிப்படுத்துகிறவர்களாக மாற்றும்.

யாராவது எங்களைப் புண்படுத்தும்போதும், தவறாகப் புரிந்துகொள்ளும்போதும், எங்களுடைய நல்ல குணங்களையும் அன்பான மனதையும் இழந்துவிடாதபடி எங்களுக்கு கிருபை தாரும்.

மற்றவர்களின் இருளால் எங்களுடைய வெளிச்சம் அணையாமல் காத்தருளும்.

மற்றவர்களின் கடினமான செயல்களால் எங்களுடைய இருதயம் கடினமாகாமல் பாதுகாத்தருளும்.

உம்முடைய அன்பு எங்கள் எண்ணங்களிலும், வார்த்தைகளிலும், செயல்களிலும் வெளிப்படும்படி எங்களை நிரப்பும்.

நாங்கள் பெறும் அன்பை மட்டும் அனுபவிக்காமல், உம்மிடமிருந்து பெற்ற அன்பை மற்றவர்களுக்கும் வெளிப்படுத்துகிறவர்களாக எங்களை மாற்றும்.

எங்கள் அன்பை மனிதர்களின் செயல்கள் தீர்மானிக்காமல், உம்முடைய அன்பே எங்கள் வாழ்க்கையை வழிநடத்தும்படி கிருபை தாரும்.

இயேசு கிறிஸ்துவின் நாமத்தில் ஜெபிக்கிறோம்.

ஆமென்.