இன்றைய வேத பகுதி: யோவான் 16:1–16

பிரசங்கம் கேட்கும்போது மட்டும் உணர்த்தப்படுகிறோமா?

ஒரு கிறிஸ்தவ சகோதரர் பாவங்களையும் தவறுகளையும் நன்றாகச் சுட்டிக்காட்டும் பிரசங்கங்களை விரும்பிக் கேட்பார்.

ஒரு வல்லமையான பிரசங்கத்தைக் கேட்டவுடன், தன்னுடைய வாழ்க்கையில் உள்ள தவறுகளை ஆழமாக உணர்ந்து, பாவ உணர்வுடன் கண்ணீர் சிந்தி ஜெபிப்பார்.

“அந்த வார்த்தைகள் என்னுடைய பாவத்தை நன்றாக உணர்த்தியது” என்று சொல்வார்.

ஆனால் ஒரு விசித்திரமான விஷயம் இருக்கிறது.

யாராவது ஒருவர் பிரசங்கத்தின் மூலம் சுட்டிக்காட்டும்போதுதான் அவர் தன்னுடைய பாவத்தை உணர்கிறார்.

பிரசங்கம் இல்லாதபோது?

தன்னுடைய தவறுகளை அவரால் உணர முடிவதில்லை.

இது உண்மையான கிறிஸ்தவ அனுபவமா?

பரிசுத்த ஆவியானவரின் முக்கியமான பணி:

வல்லமையான தேவ ஊழியர்கள் மூலமாக தேவன் நம்முடைய பாவங்களை உணர்த்துவது உண்மைதான்.

ஆனால், உண்மையாக மனந்திரும்பி கிறிஸ்துவை ஏற்றுக்கொண்ட ஒருவருடைய வாழ்க்கையில், பரிசுத்த ஆவியானவர் உள்ளிருந்து செயல்படுகிறார்.

இயேசு பரிசுத்த ஆவியானவரைப் பற்றி கூறும்போது:

«“அவர் வந்து பாவத்தைக் குறித்தும்... உணர்த்துவார்.”»

என்று கூறினார்.

அதாவது, பரிசுத்த ஆவியானவர் நம்முடைய வாழ்க்கையில் பாவத்தை வெளிப்படுத்துகிறவர்.

நாம் தவறு செய்யும்போது, அவர் நம்முடைய மனசாட்சியைத் தொடுகிறார்.

நாம் தவறான வார்த்தையைப் பேசும்போது உணர்த்துகிறார்.

நாம் தவறான எண்ணத்தை வளர்க்கும்போது எச்சரிக்கிறார்.

நாம் தேவனுக்குப் பிரியமில்லாத செயலைச் செய்யும்போது நம்முடைய உள்ளத்தில் அதைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

பிரசங்க மேடையிலிருந்து மட்டுமல்ல; நம்முடைய இருதயத்திற்குள்ளிருந்தே தேவன் நம்மிடம் பேசுகிறார்.

காரின் எச்சரிக்கை விளக்கு போல:

இன்றைய கார்களில் பல பாதுகாப்பு வசதிகள் இருக்கின்றன.

கதவு சரியாக மூடப்படவில்லை என்றால் உடனடியாக எச்சரிக்கை வருகிறது.

சீட் பெல்ட் அணியவில்லை என்றால் நினைவூட்டல் வருகிறது.

ஓட்டுநர் கவனிக்காமல் இருந்தாலும், வாகனத்தின் அமைப்பு பிரச்சினையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

அதற்காக காவல்துறை வந்து பிடிக்கும் வரை காத்திருக்க வேண்டியதில்லை.

அதேபோல், நம்முடைய ஆவிக்குரிய வாழ்க்கையிலும் ஒரு “உள்ளான எச்சரிக்கை” இருக்கிறது.

அது பரிசுத்த ஆவியானவர்.

நாம் தவறு செய்தவுடன், யாராவது ஒருவர் வந்து,

“நீ செய்தது தவறு”

என்று சொல்லும் வரை காத்திருக்க வேண்டியதில்லை.

பரிசுத்த ஆவியானவர் நம்முடைய உள்ளத்தில் உணர்த்த முடியும்.

பழைய ஏற்பாட்டிலும் புதிய ஏற்பாட்டிலும்

பழைய ஏற்பாட்டுக் காலங்களில், தேவன் பல நேரங்களில் தீர்க்கதரிசிகள் மூலமாக ஜனங்களுடைய பாவங்களைச் சுட்டிக்காட்டினார்.

தீர்க்கதரிசிகள் தேவனுடைய வார்த்தையை அறிவித்து, ஜனங்களை மனந்திரும்ப அழைத்தார்கள்.

ஆனால் புதிய ஏற்பாட்டில் நமக்கு ஒரு மிகப்பெரிய ஆசீர்வாதம் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.

பரிசுத்த ஆவியானவர் நமக்குள் வாசம் செய்கிறார்.

அவர் வெளியில் இருந்து மட்டும் அறிவுறுத்துவதில்லை.

உள்ளிருந்து உணர்த்துகிறார்.

அதனால், மற்றவர்கள் நம்முடைய தவறைக் கண்டுபிடிக்கும் வரை காத்திருக்க வேண்டியதில்லை.

சிறிய தவறும் உணர்த்தப்பட வேண்டும்:

பெரிய பாவங்கள் மட்டுமே பரிசுத்த ஆவியானவரால் உணர்த்தப்படுவதில்லை.

சிறியதாகத் தோன்றும் தவறுகளையும் அவர் நமக்கு உணர்த்துகிறார்.

தவறான வார்த்தை,

தவறான எண்ணம்,

தேவையற்ற கோபம்,

பொறாமை,

பெருமை,

தவறான ஆசை,

மன்னிக்க மறுக்கும் மனம்.

இவை எதுவாக இருந்தாலும், பரிசுத்த ஆவியானவர் நம்முடைய உள்ளத்தில் எச்சரிக்கையை ஏற்படுத்த முடியும்.

அந்த உணர்த்துதலை நாம் அலட்சியப்படுத்தக் கூடாது.

உணர்த்தப்படும்போது உடனடியாக மனந்திரும்புவதே ஆவிக்குரிய வளர்ச்சி.

உணர்த்தப்படுதல் ஒரு ஆசீர்வாதம்:

சிலர் பாவத்தை உணர்த்தும்போது,

“தேவன் என்னை ஏன் இப்படி குற்றவாளியாக உணரச் செய்கிறார்?”

என்று நினைக்கலாம்.

ஆனால் அது தண்டிப்பதற்காக மட்டும் அல்ல,

திருத்துவதற்காக.

ஒரு மருத்துவர் உடலில் இருக்கும் பிரச்சினையைச் சுட்டிக்காட்டுவது நோயாளியை அவமானப்படுத்துவதற்காக அல்ல.

அதைச் சரிசெய்வதற்காக.

அதேபோல், பரிசுத்த ஆவியானவர் நம்முடைய தவறை உணர்த்துவது நம்மை அழிப்பதற்காக அல்ல,

நம்மை பரிசுத்தமாக்குவதற்காக.

அதனால், உணர்த்தப்படும்போது அதை எதிர்க்காமல் ஏற்றுக்கொள்வோம்.

உண்மையான ஆவிக்குரிய விழிப்புணர்வு:

ஒரு கிறிஸ்தவர்,

“இன்று நல்ல பிரசங்கம் கிடைத்தது; அதனால் என் பாவம் தெரிந்தது”

என்று மட்டும் சொல்லக்கூடாது.

அதற்கும் மேலாக,

“நான் தனியாக இருக்கும்போதும் என் வாழ்க்கையில் தேவனுடைய ஆவியானவர் என்னை வழிநடத்துகிறார்”

என்று சொல்லக்கூடியவராக இருக்க வேண்டும்.

பிரசங்கம் இல்லாத நேரத்திலும்.

சபையில் இல்லாத நேரத்திலும்.

தனிமையில் இருக்கும்போதும்.

யாரும் பார்க்காத நேரத்திலும்.

பரிசுத்த ஆவியானவர் நம்முடைய வாழ்க்கையை உணர்த்தி நடத்திக்கொண்டிருக்க வேண்டும்.

இன்று சிந்திப்போம்:

நான் பிரசங்கம் கேட்கும்போது மட்டுமே என் தவறுகளை உணர்கிறேனா?

அல்லது தனிப்பட்ட வாழ்க்கையிலும் பரிசுத்த ஆவியானவர் என்னை உணர்த்துகிறாரா?

சிறிய தவறுகளையும் நான் உடனடியாக உணர்ந்து திருத்திக்கொள்கிறேனா?

பரிசுத்த ஆவியானவரின் எச்சரிப்பை நான் அலட்சியப்படுத்துகிறேனா?

உணர்த்தப்படும்போது என்னுடைய தவறை நியாயப்படுத்துகிறேனா, அல்லது மனந்திரும்புகிறேனா?

இன்று ஒரு தீர்மானம் எடுப்போம்:

“பிறர் என்னைக் கண்டிக்கும் வரை காத்திருக்காமல், பரிசுத்த ஆவியானவர் என்னை உணர்த்தும்போது உடனடியாகத் திருந்துவேன்.”

பிரசங்கம் நம்மை உணர்த்தலாம்,

வேத வசனம் நம்மை உணர்த்தலாம்,

ஆனால் நம்முடைய உள்ளத்தில் தொடர்ந்து செயல்படும் பரிசுத்த ஆவியானவரே நம்மை பரிசுத்த வாழ்க்கையில் நடத்துகிறார்.

அவருடைய மென்மையான எச்சரிப்பைக் கேட்போம்,

அவர் சுட்டிக்காட்டும் தவறுகளை விட்டுவிடுவோம்,

அவர் காட்டும் வழியில் நடப்போம்.

உணர்த்தப்படுகிற இருதயம் — பரிசுத்தமாக வளர்கிற இருதயம்.

🙏 ஜெபம்:

அன்பின் பரலோகப் பிதாவே,

எங்கள் வாழ்க்கையில் பரிசுத்த ஆவியானவர் உணர்த்தும் ஒவ்வொரு காரியத்தையும் உணர்ந்து ஏற்றுக்கொள்ளும் மென்மையான இருதயத்தை எங்களுக்குத் தாரும்.

பிரசங்கங்களைக் கேட்கும்போது மட்டுமல்லாமல், தனிப்பட்ட வாழ்க்கையிலும் எங்கள் தவறுகளை உணர்ந்து திருத்திக்கொள்ள உதவிசெய்யும்.

சிறிய தவறுகளையும் அலட்சியப்படுத்தாமல், அவை பாவமாக மாறுவதற்கு முன்பே உணர்ந்து விட்டு விலகும் ஞானத்தைத் தாரும்.

எங்கள் தவறுகளை நியாயப்படுத்தாமல், பரிசுத்த ஆவியானவர் சுட்டிக்காட்டும்போது மனந்திரும்பும் தாழ்மையைத் தாரும்.

எங்கள் எண்ணங்கள், வார்த்தைகள், செயல்கள் அனைத்திலும் உமது பரிசுத்த ஆவியானவர் எங்களை வழிநடத்தட்டும்.

பிறர் உணர்த்தும் வரை காத்திருக்காமல், உமது ஆவியானவர் உணர்த்தும்போதே திருந்தி, நாளுக்கு நாள் பரிசுத்தத்தில் வளரச் செய்யும்.

இயேசு கிறிஸ்துவின் நாமத்தில் ஜெபிக்கிறோம்.

ஆமென்.