இன்றைய வேத பகுதி: மத்தேயு 5:1–16

ஆராதனை என்றால் என்ன?

இன்றைய காலத்தில் பல சபை ஆராதனைகள் ஒரு மேடை நிகழ்ச்சியைப் போல மாறிவிடும் அபாயம் உள்ளது.

பாடல்கள், இசை, நிகழ்ச்சிகள், பல்வேறு வெளிப்பாடுகள் என ஆராதனை நேரம் உற்சாகமாக இருக்கலாம். ஆனால் ஒரு முக்கியமான கேள்வியை நாம் கேட்க வேண்டும்:

ஆராதனை நேரத்தில் மட்டும் தேவனை மகிமைப்படுத்துவது போதுமா?

தேவன் நம்முடைய வாயினால் வெளிப்படும் துதியை விரும்புகிறார். ஆனால் அதைவிட, நம்முடைய வாழ்க்கையின் மூலம் வெளிப்படும் தேவ மகிமையையே அவர் அதிகமாக விரும்புகிறார்.

நாம் எவ்வளவு சிறப்பாகப் பாடுகிறோம் என்பதைக் காட்டிலும், நம்முடைய வாழ்க்கையில் கிறிஸ்துவின் குணங்கள் எவ்வளவு வெளிப்படுகின்றன என்பதே முக்கியம்.

ஆராதனைக்கு இரண்டு பகுதிகள்:

ஆராதனை என்பது ஒரே ஒரு செயலல்ல,

அதற்கு இரண்டு முக்கியமான பகுதிகள் உள்ளன.

1.தேவ ஜனங்களோடு கூடி தேவனை ஆராதித்தல்:

தேவனை அறிந்தவர்கள் ஒன்றாகக் கூடி அவரைக் கனப்படுத்துவது ஆராதனையின் முதல் பகுதி.

அதில்:

- பாடல்கள்
- துதிகள்
- ஸ்தோத்திரங்கள்
- சாட்சிகள்
- பகிர்ந்துகொள்ளுதல்
- ஜெபங்கள்
- தேவ செய்தி

போன்றவை இடம்பெறுகின்றன.

சபையில் கூடி தேவனை மகிமைப்படுத்துவது நிச்சயமாக முக்கியமானது.

நம்முடைய இருதயத்தை தேவனுக்கு முன்பாக தாழ்த்துகிறோம்,

அவருடைய நன்மைகளை நினைவுகூருகிறோம்.

அவரைப் புகழ்கிறோம்.

அவருடைய வார்த்தையைக் கேட்கிறோம்.

இவை அனைத்தும் ஆராதனையின் முக்கியமான பகுதிகள்.

ஆனால் ஆராதனை சபைக்குள் முடிந்துவிடக்கூடாது.

2.வாழ்க்கையின் மூலம் தேவனை ஆராதித்தல்:

ஆராதனையின் இரண்டாவது பகுதி சபைக் கட்டிடத்திற்கு வெளியே தொடங்குகிறது.

நாம் மற்றவர்கள் மத்தியில் எப்படி வாழ்கிறோம்?

நம்முடைய பேச்சு எப்படி இருக்கிறது?

நம்முடைய நடத்தை எப்படி இருக்கிறது?

நாம் நேர்மையாக இருக்கிறோமா?

மற்றவர்களை அன்போடு நடத்துகிறோமா?

மன்னிக்கிறோமா?

தேவனுடைய குணங்களை நம்முடைய வாழ்க்கையில் வெளிப்படுத்துகிறோமா?

இவையும் ஆராதனையே.

இதைத்தான் இயேசு மத்தேயு 5:16-ல் கூறுகிறார்:

«“மனுஷர் உங்கள் நற்கிரியைகளைக் கண்டு, பரலோகத்திலிருக்கிற உங்கள் பிதாவை மகிமைப்படுத்தும்படி, உங்கள் வெளிச்சம் அவர்கள் முன்பாகப் பிரகாசிக்கக்கடவது.”»

நாம் சபையில் பாடும் பாடலைக் கேட்பவர்கள் சிலர் மட்டுமே.

ஆனால் நம்முடைய வாழ்க்கையைப் பார்க்கிறவர்கள் நம்மைச் சுற்றி இருக்கும் அனைவரும்.

அதனால், நம்முடைய வாழ்க்கையே ஒரு சிறந்த ஆராதனைப் பாடலாக இருக்க வேண்டும்.

சபையில் ஒரு விதம்; வெளியே வேறு விதமா?

சில நேரங்களில் ஒருவர் சபையில் மிகவும் உற்சாகமாக ஆராதிப்பார்,

கைகளை உயர்த்திப் பாடுவார்,

சத்தமாகத் துதிப்பார்,

ஜெபிப்பார்.

ஆனால் சபையை விட்டு வெளியே சென்றவுடன் அவருடைய வாழ்க்கையில் எந்த மாற்றமும் இல்லாமல் இருக்கலாம்.

வேலை செய்யும் இடத்தில் நேர்மையில்லை,

வீட்டில் அன்பில்லை,

உறவுகளில் மன்னிப்பு இல்லை,

பேச்சில் கடுமை,

நடத்தையில் சமரசம்.

அப்படியானால், சபையில் நாம் செய்த ஆராதனை நம்முடைய வாழ்க்கையில் எங்கே வெளிப்பட்டது?

தேவனைப் பாடல்களில் மகிமைப்படுத்திவிட்டு, வாழ்க்கையில் அவரை அவமதிக்கக்கூடாது.

வெளிச்சமாக இருப்பதே ஆராதனை:

இயேசு நம்மை உலகத்தின் வெளிச்சம் என்று அழைக்கிறார்.

வெளிச்சம் தன்னைத்தானே காட்டுவதற்காக மட்டும் இருப்பதில்லை.

அது மற்றவர்களுக்கு வழியைக் காட்டுகிறது.

அதேபோல், ஒரு கிறிஸ்தவரின் வாழ்க்கை மற்றவர்கள் கிறிஸ்துவைக் காணும் அளவிற்கு பிரகாசிக்க வேண்டும்.

நாம் அன்பு காட்டும்போது — தேவன் மகிமைப்படுகிறார்.

நாம் மன்னிக்கும்போது — தேவன் மகிமைப்படுகிறார்.

நாம் நேர்மையாக இருக்கும்போது — தேவன் மகிமைப்படுகிறார்.

நாம் தாழ்மையுடன் நடக்கும்போது — தேவன் மகிமைப்படுகிறார்.

நாம் கஷ்டத்திலும் தேவனை நம்பும்போது — தேவன் மகிமைப்படுகிறார்.

நம்முடைய நற்கிரியைகள், நம்மை உயர்த்துவதற்காக அல்ல; தேவனை உயர்த்துவதற்காக.

முழுமையான ஆராதனை:

சபையில் கூடி தேவனைத் துதிப்பதும் வேண்டும்.

சபைக்கு வெளியே நம்முடைய வாழ்க்கையின் மூலம் தேவனை மகிமைப்படுத்துவதும் வேண்டும்.

இந்த இரண்டு பகுதிகளும் ஒன்றோடொன்று இணைந்தால்தான் முழுமையான ஆராதனை உருவாகிறது.

சபையில் நாம் பெற்ற தேவ செய்தி, நம்முடைய வாழ்க்கையில் வெளிப்பட வேண்டும்.

சபையில் நாம் பாடிய அன்பின் பாடல், வீட்டில் நம்முடைய நடத்தையில் காணப்பட வேண்டும்.

சபையில் நாம் கேட்ட பரிசுத்தம், தனிமையிலும் நம்முடைய வாழ்க்கையில் இருக்க வேண்டும்.

சபையில் நாம் தேவனை மகிமைப்படுத்தினால், சபைக்கு வெளியேயும் நம்முடைய வாழ்க்கை அவரை மகிமைப்படுத்த வேண்டும்.

இன்று சிந்திப்போம்:

நான் சபையில் மட்டுமே தேவனை ஆராதிக்கிறேனா?

அல்லது என் அன்றாட வாழ்க்கையும் ஒரு ஆராதனையாக இருக்கிறதா?

என்னுடைய குடும்பம் என்னைப் பார்க்கும்போது கிறிஸ்துவை காண்கிறதா?

என்னுடன் வேலை செய்பவர்கள் என்னுடைய நேர்மையின் மூலம் தேவனை அறிகிறார்களா?

என்னுடைய நண்பர்கள் என் அன்பின் மூலம் கிறிஸ்துவை உணர்கிறார்களா?

என்னுடைய வாழ்க்கை மற்றவர்களை தேவனை மகிமைப்படுத்தத் தூண்டுகிறதா?

இன்று நாம் ஒரு தீர்மானம் எடுப்போம்:

“சபையில் மட்டும் அல்ல; என் வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு பகுதியிலும் தேவனை ஆராதிப்பேன்.”

பாடல்களால் அவரைத் துதிப்போம்.

ஜெபத்தால் அவரை மகிமைப்படுத்துவோம்.

ஆனால் அதோடு நின்றுவிடாமல்,

நம்முடைய குணத்தால் அவரை வெளிப்படுத்துவோம்.
நம்முடைய நற்கிரியைகளால் அவரை மகிமைப்படுத்துவோம்.
நம்முடைய வாழ்க்கையால் அவருக்குச் சாட்சியாக இருப்போம்.

அப்போது நம்முடைய ஆராதனை ஒரு நிகழ்ச்சியாக இல்லாமல், ஒரு வாழ்க்கை முறையாக மாறும்.

சபைக்குள் ஆராதிப்போம்; சபைக்கு வெளியே ஆராதனையாக வாழ்வோம்.

அதுவே தேவனுக்கு பிரியமான முழுமையான ஆராதனை.

🙏 ஜெபம்:

அன்பின் பரலோகப் பிதாவே,

சபையில் உம்மை உண்மையோடு ஆராதிப்பதோடு, எங்கள் அன்றாட வாழ்க்கையின் மூலமாகவும் உம்மை மகிமைப்படுத்தும் கிருபையை எங்களுக்குத் தாரும்.

எங்கள் பாடல்கள், ஜெபங்கள், துதிகள் மட்டுமல்லாமல், எங்கள் குணங்களும், வார்த்தைகளும், செயல்களும் உமக்குப் பிரியமான ஆராதனையாக இருக்கட்டும்.

எங்கள் வாழ்க்கையில் அன்பு, சமாதானம், தாழ்மை, இரக்கம், நேர்மை, மன்னிப்பு ஆகியவை வெளிப்படச் செய்யும்.

எங்களைப் பார்க்கிறவர்கள் எங்கள் நற்கிரியைகளைக் கண்டு, எங்களை அல்ல, பரலோகத்திலிருக்கிற உம்மையே மகிமைப்படுத்தும்படி எங்கள் வெளிச்சத்தைப் பிரகாசிக்கச் செய்யும்.

சபைக்குள் உற்சாகமாக உம்மை ஆராதிப்பதோடு, சபைக்கு வெளியேயும் உம்முடைய சாட்சிகளாக வாழ உதவிசெய்யும்.

எங்கள் முழு வாழ்க்கையும் உமக்கான ஒரு ஆராதனையாக மாறட்டும்.

இயேசு கிறிஸ்துவின் நாமத்தில் ஜெபிக்கிறோம்.

ஆமென்.